Αληθινή ελευθερία / Μη αντίσταση, μη κρίση, μη προσκόλληση

Και αυτό τα περάσει

Προκειμένου να αναγνωρίσουμε την ουσία της αληθινής ελευθερίας, καλό είναι να θυμηθούμε πρώτα μια αρχαία ιστορία (Eckhart Tolle,  Για Μια Νέα Ζωή):

Ζούσε κάποτε ένας άρχοντας σε μία χώρα, που ήταν συνεχώς διχασμένος μεταξύ ευτυχίας και μελαγχολίας. Το παραμικρό τού προκαλούσε μεγάλη ταραχή και η ευτυχία του μετατρέπονταν γρήγορα σε απογοήτευση και απελπισία. Ήρθε κάποια στιγμή που ο άρχοντας βαρέθηκε όλο αυτό που συνέβαινε και άρχισε να αναζητά διέξοδο. Έστειλε να του φέρουν ένα σοφό που είχε τη φήμη ότι ήταν φωτισμένος. Όταν ήρθε ο σοφός, ο άρχοντας του είπε: «Θέλω να γίνω σαν κι εσένα. Μπορείς να μου δώσεις κάτι που θα φέρει ισορροπία, γαλήνη και σοφία στη ζωή μου? Θα πληρώσω ό,τι αντίτιμο μου ζητήσεις». «Ίσως μπορώ να σε βοηθήσω», είπε ο σοφός. «Όμως το αντίτιμο είναι τόσο μεγάλο, ώστε ολόκληρη η περιουσία σου δεν θα είναι αρκετή για πληρωμή. Συνεπώς, θα σου το κάνω δώρο, αν το τιμήσεις». Ο άρχοντας τον διαβεβαίωσε ότι θα το τιμήσει και ο σοφός έφυγε. Λίγες εβδομάδες αργότερα επέστρεψε και έδωσε στον άρχοντα ένα περίτεχνο κουτί σκαλισμένο σε νεφρίτη και όταν το άνοιξε βρήκε μέσα ένα απλό χρυσό δαχτυλίδι. Μια φράση ήταν χαραγμένη πάνω του: Κι αυτό θα περάσει «Τι σημαίνει αυτό?» ρώτησε ο άρχοντας. Ο σοφός απάντησε: «Να φοράς πάντα αυτό το δαχτυλίδι. Ό,τι κι αν συμβαίνει, πριν το αποκαλέσεις καλό ή κακό, άγγιζε αυτό το δαχτυλίδι και διάβαζε τη χαραγμένη φράση. Με αυτό τον τρόπο θα είσαι πάντα ήρεμος».

Κι αυτό θα περάσει. Τι έχουν αυτές οι λέξεις που τις κάνει τόσο ισχυρές? Αν το δούμε επιφανειακά, θα μας φανεί πως, ενώ αυτά τα λόγια μπορεί να μας προσφέρουν κάποια παρηγοριά σε μια άσχημη κατάσταση, συγχρόνως μπορεί να μειώνουν την ευχαρίστηση των καλών πραγμάτων στη ζωή μας. «Μην είσαι τόσο ευτυχισμένος γιατί δεν θα διαρκέσει». Αυτό φαίνεται να λένε όταν η κατάσταση γίνεται αντιληπτή ως καλή.

Για να γίνει φανερό το πλήρες νόημα αυτών των λέξεων, χρειάζεται να λάβουμε υπ΄όψιν μας τα εξής:

• Μη αντίσταση: Όταν αφηνόμαστε στη ροή της ζωής και δεν αντιδρούμε στα γεγονότα, πολλές φορές μάλιστα όταν είμαστε ένα με αυτό που συμβαίνει, νιώθουμε ζωντάνια και ηρεμία.
• Μη κρίση: Όταν σταματάμε να κρίνουμε το κάθε τι σε καλό ή κακό και το αποδεχόμαστε σαν κάτι που συμβαίνει, αναγνωρίζουμε τη θετική επίδραση σε εμάς και τους άλλους γύρω μας.
• Μη προσκόλληση: Το γνωστό και το οικείο είναι αυτά που μας δίνουν ασφάλεια, όμως συγχρόνως μας περιορίζουν και όσο ταυτιζόμαστε μαζί τους τόσο περισσότερο μας κουράζουν.

 

Η μη αντίσταση, η μη κρίση και η μη προσκόλληση είναι οι τρεις πλευρές της αληθινής ελευθερίας και της φωτισμένης ζωής.

 

 Μη προσκόλληση και εσωτερικός χώρος

Τα λόγια που ήταν χαραγμένα στο δαχτυλίδι δεν μας λένε ότι δεν πρέπει να απολαμβάνουμε το καλό στη ζωή μας, ούτε έχουν σκοπό να παρέχουν λίγη παρηγοριά σε καιρούς οδύνης. Έχουν βαθύτερο σκοπό: να μας κάνουν να έχουμε επίγνωση του πρόσκαιρου της κάθε κατάστασης, που οφείλεται στην παροδικότητα όλων των μορφών και καλών και κακών. Όταν αποκτάμε επίγνωση της παροδικότητας όλων των μορφών, η προσκόλλησή μας σε αυτές μειώνεται.

Το να είμαστε αποστασιοποιημένοι δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να απολαμβάνουμε το καλό που έχει να μας προσφέρει ο κόσμος. Μάλιστα το απολαμβάνουμε περισσότερο. Από τη στιγμή που θα δούμε και θα αποδεχτούμε  την παροδικότητα όλων των πραγμάτων και το αναπόφευκτο της αλλαγής, μπορούμε να απολαμβάνουμε τις χαρές του κόσμου όσο διαρκούν, χωρίς τον φόβο της απώλειας και το άγχος για το μέλλον.

Όταν είμαστε αποστασιοποιημένοι, αποκτάμε ευρύτερη και πλεονεκτικότερη αντίληψη και μπορούμε να παρατηρούμε τα γεγονότα της ζωής μας αντί να είμαστε παγιδευμένοι μέσα τους. Η αναγνώριση ότι κι αυτό θα περάσει, οδηγεί στην αποστασιοποίηση και, με την αποστασιοποίηση, μια άλλη διάσταση μπαίνει στη ζωή μας  ο εσωτερικός χώρος.

Μέσω της αποστασιοποίησης, της μη κρίσης και της εσωτερικής μη αντίστασης, αποκτάμε πρόσβαση σε αυτό τον χώρο και αυτό που βιώνουμε μοιάζει σαν ησυχία και γαλήνη μέσα μας, ακόμα και μπροστά σε κάτι που μας φαίνεται κακό.

Ξαφνικά υπάρχει χώρος και ανάμεσα στις σκέψεις μας, με αποτέλεσμα να γίνονται πιο ήσυχες. Τώρα μπορούμε να απολαμβάνουμε και να τιμάμε τα πράγματα γύρω μας χωρίς να τους δίνουμε σημασία και σπουδαιότητα που δεν έχουν.

Αρχίζουμε να ζούμε χωρίς προσκόλληση στο αποτέλεσμα, χωρίς φόβο για το μέλλον και χωρίς να έχουμε παράλογες απαιτήσεις από τον κόσμο, όπως: πραγμάτωσέ με, κάνε με ευτυχισμένο ή κάνε με να νιώθω ασφαλής. Αυτά είναι δική μας ευθύνη και καθώς την αναλαμβάνουμε, η οδύνη φτάνει στο τέλος της.

 

Ψυχοθεραπεία και αληθινή ελευθερία

Για να μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση της μη αντίστασης, μη κρίσης και μη προσκόλλησης, χρειαζόμαστε  το ασφαλές πλαίσιο της ψυχοθεραπείας.

Σε αυτό το πλαίσιο θα νιώσουμε εμπιστοσύνη και θα επιτρέψουμε να εκφραστούν τα μέρη του εαυτού μας που αντιστέκονται, που επικρίνουν και που είναι προσκολλημένα σε ιδέες και καταστάσεις. Έτσι, θα μπορέσουν να συμφιλιωθούν και θα μεταμορφωθούν σε έναν χώρο γαλήνης και δύναμης μέσα μας. Από απέναντί μας έρχονται δίπλα μας.

Επιλέγοντας να ζούμε σε επαφή με αυτόν τον χώρο στο παρόν, ανακαλύπτουμε την αληθινή ελευθερία και τη χαρά της ζωής.

 

Διάβασε περισσότερα για την ψυχοθεραπεία εδώ 

 

Νούσια Πλεύρη, ECP, ψυχοθεραπεύτρια

Συνεδρίες ψυχοθεραπείας Αθήνα, Λευκάδα. Γράφει η Νούσια Πλεύρη, BA, ECP, ψυχοθεραπεύτρια Λευκάδα, Αθήνα. Συμβουλευτική υποστήριξη για γονείς και ενήλικες.